Z rodzinnych dóbr Tiele-Wincklerów, które wraz z osadą Katowice Franz Winckler w roku 1839 włączył do klucza mysłowickiego, rozwinęło się niebawem znaczące miasto przemysłowe. Zarządzanie tymi dobrami Franz Winkler powierzył 35-letniemu wtedy sztygarowi kopalni w Tarnowskich Górach, Friedrichowi Wilhelmowi Grundmannowi. To jemu właśnie zawdzięczła ówczesna niewielka osada ten ogromny cywilizacyjny skok. F.W.Grundmann był inicjatorem i równocześnie wykonawcą ukończonego w 1856 roku planu przestrzennej zabudowy Katowic (jej autorem był budowniczy Nottebohn). Plan ten zakładał rozbudowę miasta na osi wschód-zachód, czyli wzdłuż drogi biegnącej do Mysłowic (dzisiejszy przebieg ulicy Starowiejskiej jest niezmienionym, zachowanym po dzień dzisiejszy reliktem tego historycznego traktu), która od roku 1839, kiedy to Katowice stały się centrum dóbr klucza mysłowickiego, miała znaczenie pierwszoplanowe oraz na osi północ-południe wzdłuż drogi do Królewskiej Huty (dzisiejszy Chorzów) i dalej do Bytomia, przy którym zlokalizowano wincklerowskie obiekty przemysłowe. Wytyczone w tym planie pierwsze parcele budowlane ukształtowały najwcześniejsze zarysy śródmieścia przyszłej wielkiej aglomeracji miejskiej Katowic.

[czytaj dalej ...]